Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego

w dn. 23-24 stycznia 2014 r.

zaprasza na konferencję

Awangarda Środkowej i Wschodniej Europy – innowacja czy naśladownictwo?

Twórczość awangard europejskich zazwyczaj rozpatruje się jako całość, rozważając wzajemne relacje pomiędzy poszczególnymi ruchami, szkołami czy artystami. Wyróżnione dotychczas przez badaczy kierunki w sztuce pierwszej połowy XX wieku często miały charakter międzynarodowy i ich obecność odnotowywały historie literatury właściwie wszystkich państw na kontynencie. Warto jednak zauważyć, że recepcja prądów pozostawała bardzo zróżnicowana – szczególnie w krajach Środkowej i Wschodniej Europy, gdzie nowinki kulturalne z Zachodu przybywały zazwyczaj z opóźnieniem, a ich charakter niejednokrotnie kłócił się z kolorytem lokalnego życia artystycznego. Owe różnice, niemożliwe do uzgodnienia postulaty, a także głębokie wpływy rosyjskiej sztuki eksperymentalnej, stanowiącej niejako przeciwwagę dla szkół zachodnich, sprawiły, że awangarda w naszej części Europy stała się kierunkiem bardzo swoistym – wypracowała własne modele działania twórczego, własne szkoły literackie, a także – w sposób dla siebie właściwy – przekształcała wzorce z Zachodu i Wschodu, czyniąc z pola artystycznego wyjątkowo interesujący konglomerat różnych postaw i stylów.

Celem niniejszej konferencji jest więc podjęcie wielowątkowej dyskusji na temat swoistości awangardy w naszej części Europy, jej związków w historią ruchu sztuki eksperymentalnej na Zachodzie, a także jej stopniowego wyodrębniania się z panującej tam teoretycznej narracji. Zarówno praktyka artystyczna przedstawicieli awangard narodowych (Polska, Czechy, Słowacja, kraje byłej Jugosławii, Ukraina, Węgry, Rumunia), jak i ich teoretyczna refleksja, będą punktem wyjścia dla dalszych rozważań dotyczących kondycji awangardy w okresie neoawangardowym, jej uwikłania politycznego, a także granic, jakie można wyznaczyć temu pojęciu w teorii sztuki.